ΝΗΑΡ ΗΣΤ: ''Οι φίλαθλοί μας δεν είχαν καμία σχέση με τα επεισόδια''

ΝΗΑΡ ΗΣΤ: ''Οι φίλαθλοί μας δεν είχαν καμία σχέση με τα επεισόδια''

  • Παρασκευή 25 Μαίου 2018

ΝΗΑΡ ΗΣΤ: Μια ομάδα - μια ιστορία

γράφει ο Σπύρος Τζόκας

Πανεπιστημιακός, Αντιπεριφερειάρχης Αττικής

(22/5/2018)

Μια τόσο μεγάλη και μια τόσο μικρή ομάδα. Μια ομάδα με μεγάλη Ιστορία που έμεινε τόσο μόνη, τόσο απροστάτευτη. Απίστευτο. Τόσο μόνη από μια νοθευμένη και βαθιά αλλοτριωμένη Καισαριανή που έχει ξεχάσει τις αξίες της και αυτή την ίδια την αθλητική Ιστορία της. Τόσο μόνη ακόμα και από το διαχρονικό στήριγμα της, τον Δήμο Καισαριανής και το Δημοτικό Συμβούλιο. Ούτε μια παρουσία στον τελικό της ανόδου, ούτε ένα στήριγμα. Και έτσι απροστάτευτη στα παιχνίδια των «γκρίζων λύκων» που ονομάζονται και διαιτητές.

Έτσι απροστάτευτη. Μόνο κάτι παιδιά που τραγουδούν και φωνάζουν την συντροφεύουν. Αυτά τα παιδιά που οι βολεμένοι και οι απόντες τα ονομάζουν αλήτες και χουλιγκάνους. Αυτά όμως συνεχίζουν να τραγουδούν φάλτσα και ανορθόδοξα, σαν τα κουρέλια που απέμειναν από κάποιο ρούχο, συνεχίζουν να είναι διαρκώς εκτεθειμένα. Αυτά τα παιδιά που είναι εξαιρετικά ευάλωτα σε όποια προβοκάτσια, δεν έχουν τη δυνατότητα (ούτε πιστεύω τους ενδιαφέρει) να απαντήσουν πειστικά σε αυτούς που τους κατηγορούν και δεν γνωρίζουν ούτε τα χρώματα της φανέλας.

Και όμως, τα παιδιά αυτά είναι απροστάτευτα όπως και η ομάδα. Και χθες το βράδυ διανυκτέρευσαν στη ΓΑΔΑ, καθώς η αστυνομία σταμάτησε το πούλμαν που τους μετέφερε στην Καισαριανή. Στην έρευνα που ακολούθησε, ουδείς φάνηκε να μετέχει στα επεισόδια. Στις οκτώ το πρωί αφέθηκαν ελεύθεροι. Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί που προκάλεσαν τις ζημιές και απείλησαν ανθρώπινες ζωές; Ποιοι ήταν αυτοί που θέλουν να καταστρέψουν μια ιστορική ομάδα; Γιατί δεν τους αποκαλύπτουν; Κάμερες έχουν, ρουφιάνους έχουν. Ποιοι ήταν οι προβοκάτορες; Γιατί η αστυνομία ήταν παντελώς απούσα από το παιγνίδι αυτό που εγκυμονούσε τέτοιους κινδύνους; Ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα αυτά;

Αυτά τα παιδιά, δυστυχώς, έπεσαν για μια ακόμα φορά στις παγίδες που τους στήνουν αυτοί που επαγγέλλονται τον δήθεν υγιή αθλητισμό, λένε μεγάλα λόγια και στο παρασκήνιο στήνουν τα παιχνίδια. Αυτοί είναι που υποκινούν τη βία, με πράξεις και παραλείψεις. Και στην παγίδα αυτών πέφτουν και αυτά τα παιδιά. Δύο παραδείγματα ενδεικτικά από τον χθεσινό τελικό:

Η γηπεδούχος ομάδα προηγείται 52–47 και σε γκολ–φάουλ παίχτη της Νήαρ Ηστ ο διαιτητής σφύριξε επιθετικό και καθάρισε τη φάση!!! Ποιος άνθρωπος που γνωρίζει τα στοιχειώδη δεν αντιλαμβάνεται το στήσιμο;

Ο διαιτητής αποχωρεί από το παιχνίδι και κατευθύνεται στα αποδυτήρια. Ποιος άνθρωπος που παρακολουθεί τέτοια παιχνίδια δεν αντιλαμβάνεται ότι η κίνηση αυτή πυροδοτεί; Επτά λεπτά ήθελε το παιχνίδι για να λήξει.

Είπαμε όμως. Απροστάτευτη ομάδα και με οπαδούς που τσιμπάνε στις προβοκάτσιες και στα στησίματα. Λοβοτομή λοιπόν;

Αυτά λίγη πλέον σημασία έχουν. Η ιστορική ομάδα στα Τάρταρα, στη χειρότερη στιγμή της Ιστορίας της. Και είναι μεγάλη πανάθεμά την. Η Νήαρ Ηστ ανακηρύχτηκε Πρωταθλήτρια Αθηνών το 1930 χρονιά που διοργανώθηκε και το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη. Από την πλευρά του κέντρου μετείχαν η Νήαρ Ηστ και ο Πανιώνιος. Η Νήαρ Ηστ ανακηρύχτηκε Πρωταθλήτρια Αθηνών και τα δύο επόμενα χρόνια 1931 και 1932.

Το 1936 η Νήαρ Ηστ αντικατέστησε την ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που έγινε στη Θεσσαλονίκη κατακτώντας τον τίτλο. Στην πρωταθλήτρια Ελλάδος του 1936 έπαιξαν οι: Χατζηθεοδώρου, Σαμπουτζάκης, Ανδρίτσος, Ελευθεριάδης, Σταματόπουλος, Μπέλος, Ερμείδης, Γουέρλντ, Μακρώνας, και Μαυρίδης.

Η Νήαρ Ήστ αποτελεί κατά κάποιο τρόπο τη βιωμένη ιστορική μνήμη του αθλητισμού στην πόλη μας, τη διαδρομή και τη σφραγίδα, θα λέγαμε. Δεν γνωρίζω αν κουβαλάει και τις αμαρτίες ή ενοχές αυτού του τόπου. Μάλλον πρέπει να τις κουβαλάει. Γι’ αυτό και διαρκώς ενοχοποιείται, γι’ αυτό και διαρκώς πληρώνει.

Από μικρασιατική φύτρα γεννιέται πέντε χρόνια μετά τη Μικρασιατική τραγωδία. Μεγαλώνει στα δύσκολα χρόνια του μεσοπολέμου. Ζει τη δεκαετία του Πολέμου και του Εμφυλίου, τη μετέπειτα δύσκολη δεκαετία 1950-1960, που κυριαρχούσε η τρομοκρατία, οι φυλακές και οι εξορίες και μια ανώμαλη περίοδος και τις μετέπειτα δύσκολες περιόδους. Πάντα όρθια και δυνατή, να τροφοδοτεί τα όνειρα.

Τι έγινε τώρα λοιπόν; Ο μύθος των παιδικών μας χρόνων, της εφηβείας και της ωριμότητας κατέρρευσε; Ένα κομμάτι του εαυτού μας ξεριζώθηκε βίαια; Και αυτά πως θα γίνουν; έτσι απλά, με τυπικές διατυπώσεις και με τη βοήθεια κάποιων καλοθελητών, όπως συνήθως γίνεται;

Με τη βοήθεια των επιτηδείων… αυτών που επαγγελματικά θάβουν τα όνειρα και κοκορεύονται; Αυτών που ούτε από Ιστορία γνωρίζουν, ούτε από μπάσκετ; Αυτών που μέχρι πρόσφατα έβλεπαν μπάλα μπάσκετ και την πήγαιναν στην αστυνομία σαν βόμβα ή στον δερματολόγο επειδή είχε σπυράκια; Αυτοί αποφασίζουν να σβήσουν την Ιστορία σαν να τους ανήκει; Συνοδοιπόροι και ρουφιάνοι στο πλάι.

Δεν θα γίνει έτσι. Οι ζωντανοί οργανισμοί αντιδρούν… και η Νήαρ είναι ακόμα ζωντανή. Και η Νήαρ δεν παρακαλάει… ούτε κλαίγεται. Σιγά μην προσκυνήσει. Kαι οι καλά φυλαγμένες φωτογραφίες μέσα σε κουτάκια στα συρτάρια συμπληρώνουν αυτό το σκηνικό. Κάνουν πιο ζωντανές τις αναμνήσεις. Φουντώνουν το συναίσθημα… Και οι φωτογραφίες των μικρών παιδιών στους τοίχους των δωματίων τους. Αυτές οι νοσταλγίες συντηρούν και δίνουν αξία στη ζωή των ανθρώπων… στη ζωή μας… με το μεγάλο και το μικρό, με την ευγνωμοσύνη και την αχαριστία, με το μεγαλείο και τη μικροψυχία, με τη δύναμη και την αδυναμία, με το όνειρο και τον εφιάλτη.

Και αν κάπου έσπασαν κάποιοι κρίκοι και διαταράχθηκε η συνέχεια… αν διαταράχθηκε η Ιστορία… εμείς συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι ο πολιτισμός δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη στην ιστορία. Σαν η Ιστορία να γίνεται απόλυτη σιωπή… να μην έχει να προσφέρει τίποτα. Σαν να είναι αφυδατωμένη… να μην την υπολογίζει κανείς.

Η ψυχή και η καρτερία ήταν ο συνδετικός κρίκος του προσφυγικού κόσμου. Κάποιος ήχος που έμεινε, όταν η μνήμη είχε χαθεί. Αυτός ο ήχος έχει καταγραφεί στην ψυχή μας… και αυτή δεν μπορούν να την ξεριζώσουν. Τώρα να σηκωθούμε από τη γη, να ξεσκονίσουμε τα ρούχα μας, να σταθούμε όρθιοι και να συνεχίσουμε.

____________________________________________________________________________________________________________

 

Ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής Καισαριανής για τα γεγονότα στον αγώνα μπάσκετ Ο.ΚΑ.Μ – Νήαρ Ηστ

24/5/2018

 

Καταδικάζουμε απερίφραστα τα επεισόδια που εξελίχθησαν κατά τη διάρκεια του αγώνα ερασιτεχνικού πρωταθλήματος μπάσκετ μεταξύ Ο.ΚΑ.Μ – Νήαρ Ηστ, τη Δευτέρα 21/5 προκαλώντας σοβαρούς τραυματισμούς σε αθλητές και παρευρισκόμενους και υλικές ζημιές. Οι εικόνες ντροπής που εξελίχθησαν σε έναν αγωνιστικό χώρο γεμάτο οικογένειες με μικρά παιδιά δεν έχουν βέβαια καμία σχέση με τις αξίες και τις αρχές του αθλητισμού. Δεν έχουν καμία σχέση με το ιστορικό σωματείο της Νήαρ-Ηστ. Ένα σωματείο που συνδέθηκε με το λαό της πόλης και τις αγωνίες του και αποτέλεσε για δεκαετίες διέξοδο και έκφραση του λαϊκού μαζικού αθλητισμού.

Τα επεισόδια αυτά -συνέχεια παρόμοιων που γίνονται εδώ και χρόνια- είναι άλλη μια απόδειξη της κοινωνικής σήψης που απαντάται και στον αθλητισμό. Που δεν περιορίζεται μόνο στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, αλλά διαπερνά όλο και πιο φανερά και τα ερασιτεχνικά. Που μετατρέπει τον αθλητισμό σε μπίζνα, τους αθλητικούς χώρους σε αρένα, τις διοικήσεις σε managers. Που δεν αφήνει χώρο για φιλάθλους παρά μόνο για φανατισμένους οπαδούς.

Το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα είναι κοινωνικό. Αυτό δεν δίνει συγχωροχάρτι στη διοίκηση της ομάδας της Νήαρ Ηστ που έχει σοβαρές ευθύνες για τα επεισόδια και την κατάσταση που βρίσκεται αυτή εν γένει. Στο όνομα και την ιστορία της ομάδας κάποιοι φθάνουν στο σημείο να υποθάλπουν οπαδικές πρακτικές, αδιαφορώντας για τα πρότυπα που καλλιεργούν στα μικρά παιδιά που παρακολουθούν την ομάδα και αθλούνται στις ακαδημίες της. Το αποτέλεσμα των πρακτικών τους έφερε μόνο τη διάρρηξη του δεσμού με τον απλό κόσμο της πόλης που απέχει από τα γήπεδα.

Ως σήμερα δε, δεν έχει ακουστεί επίσημα από τα χείλη τους η απαραίτητη συγγνώμη στις οικογένειες και τους ανήλικους φιλάθλους που παρευρέθηκαν στα γεγονότα, εγκαταλείφτηκαν στην τύχη τους στο Αστυνομικό Τμήμα μέχρι τα ξημερώματα, ενώ δεν είχαν βέβαια καμία σχέση με τους υποκινητές τους.

Στις δυσάρεστες αυτές εικόνες που προσβάλουν την πόλη και τα ιδεώδη του αθλητισμού ήρθαν να προστεθούν επώνυμες τοποθετήσεις που προσπαθούν προκλητικά, καπηλευόμενοι την ιστορία της Νήαρ Ηστ, να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Τοποθετήσεις που κολακεύουν τον οπαδισμό και δίνουν άλλοθι στον χουλιγκανισμό, χωρίς βέβαια να λένε κουβέντα για τα πραγματικά αίτια του προβλήματος. Μιλούν για τον «μοναχικό δρόμο» της ομάδας κατηγορώντας μάλιστα το Δήμο γι’ αυτόν, χαϊδεύοντας τους διάφορους «παράγοντες» που εκμεταλλεύτηκαν και συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται την ομάδα, με αδιαφάνεια, με προέδρους φαντάσματα κ.λπ.. Όπως είναι φυσικό δεν βλέπουν βέβαια και τις δικές τους διαχρονικές ευθύνες που οδήγησαν την ομάδα σε αυτήν την κατάσταση. Φθάνουν στο σημείο να κατηγορούν την πόλη (!) ως υπαίτια που είναι «νοθευμένη και βαθιά αλλοτριωμένη».

Σε κάθε περίπτωση, οι υγιείς δυνάμεις του Αθλητισμού της πόλης μας και οι φορείς τους μπορούν να δώσουν λύση στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα της Νήαρ Ηστ. Ξεχωριστό ρόλο μπορούν να παίξουν οι γονείς μέλη της ομάδας και όλοι όσοι εμπιστεύονται τα παιδιά τους στις ακαδημίες της.

Ως Δημοτική Αρχή θεωρούμε υποχρέωσή μας να στηρίξουμε τον αθλητισμό, ως απαραίτητο στοιχείο της σωματικής και νοητικής ανάπτυξης του νέου ανθρώπου, ως στοιχείο εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης και ψυχαγωγίας. Αυτές τις αρχές υποστηρίξαμε έμπρακτα από την πρώτη στιγμή και αυτές καθορίζουν τη στάση μας απέναντι στον σωματειακό αθλητισμό, ενάντια σε όσους, εντός και εκτός γηπέδου, προσβλέπουν σε προσωπικά οφέλη, συντηρούν και ενθαρρύνουν τον οπαδισμό. Με αυτές τις αρχές θα συνεχίσουμε συμπορευόμενοι με τα ερασιτεχνικά σωματεία και με όλες τις κοινωνικές δυνάμεις που τις ασπάζονται.

_________________________________________________________________________________________________________

 

Γράφει ο Σπύρος Τζόκας

Πανεπιστημιακός, Αντιπεριφερειάρχης Αττικής

 

Το άρθρο μου «ΝΗΑΡ ΗΣΤ: Μια ομάδα-μια ιστορία» στόχευε σε κάποιους, ίσως και προφανείς στόχους. Μάλλον δεν έγιναν κατανοητοί. Και είναι ίσως δύσκολο να γίνει από κάποιους που εδώ και χρόνια έχουν πάρει διαζύγιο από τη ζωντανή κοινωνία. Δεν θα ασχοληθώ. Το μόνο που θα έλεγα είναι ότι ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρα σου αληθινά είναι να ξυπνήσεις…
Θα εστιάσω σε ότι βοηθάει και θα υπενθυμίσω ότι αν δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει. Αυτό ακριβώς επεδίωκα με το άρθρο μου: να βοηθήσω τα σπαράγματα μιας ιστορικής ομάδας να βγάλουν φτερά για να πετάξουν εκεί που ανήκουν. Να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, να ανατάξουμε τις δυνάμεις μας, να απαντήσουμε στον ευτελισμό που δεχόμασταν συλλήβδην από παντού με προσβολές και ύβρεις (τώρα έγιναν και επίσημες) και να σηκωθούμε από το έδαφος που είχαμε πέσει το προηγούμενο βράδυ, όσοι, τουλάχιστον, ήμασταν στο γήπεδο.
Για τον λόγο αυτό, όπως είναι φυσικό, το άρθρο είχε συναισθηματικές αποχρώσεις και ενδεχομένως και κάποιες υπερβολές. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό.
Πιστεύω ότι το άρθρο συνέβαλε στις παραπάνω κατευθύνσεις. Αυτό φάνηκε από την αποδοχή που είχε. Προσωπικά το γνωρίζω καλά από τα πολλά τηλεφωνήματα που έλαβα και από τις κοινοποιήσεις σε sites. Υπήρξαν και διαφορετικές οπτικές ανθρώπων που βίωσαν την ομάδα και ήταν παρόντες στις κρίσιμες στιγμές της που και αυτές βοήθησαν με την εποικοδομητική κριτική που έκαναν.
Αυτοί που δεν βοήθησαν, και ευτυχώς είναι ελάχιστοι, είναι οι δήθεν ηθικολόγοι που επιδόθηκαν στο εθνικό σπορ της καταγγελίας και της πολεμικής, με το γνωστό τρόπο των προσβολών, χωρίς καμία μα καμία πρόταση διεξόδου. Δεν δίστασαν μάλιστα να υιοθετήσουν τις ύβρεις και προσβολές των αντιπάλων για να επιβεβαιώσουν τις απόψεις τους. Το γνωστό παιχνίδι των ευθυνών (blame game) δεν με αφορά, ιδιαίτερα τώρα που είναι καταστροφικό για την ομάδα. Ας το παίξουν άλλοι που έχουν ιδιαίτερες επιδόσεις σ΄ αυτό.
Εξάλλου θα έλεγα ότι κάθε άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζω τι φόβους αισθάνονται, αν και υποψιάζομαι κάποιους, γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι επέλεξαν λάθος εχθρό. Και αυτό δεν είναι μόνον ανόητο, είναι και επικίνδυνο.
Ωστόσο το θετικό είναι ότι ξεκίνησε ένας διάλογος για το μέλλον της ιστορικής αυτής ομάδας, έστω και με Ιφιγένειες. Εύχομαι ο διάλογος αυτός να μην περιοριστεί μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή ή στο γνωστό παιχνίδι ευθυνών που κατηγορούνται όλοι οι άλλοι εκτός ημών, αλλά να γίνει έμπρακτος με τη συμμετοχή μας στη σωτηρία της Νήαρ Ήστ, που θα αποκτήσει τα φτερά τα πρώτινα της, τα μεγάλα. Περιμένω να το δω. Εγώ πάντως θα είμαι εκεί, όπως ήμουν πάντα και αυτό το γνωρίζουν και οι πέτρες στην Νήαρ Ήστ και φυσικά και οι Καισαριανιώτες. Ακόμα κι ο γκρεμός, αφετηρία είναι, αρκεί να σταματήσεις να κάνεις φασαρία.

 

 ΥΓ. Και ένα σχόλιο: Γράφεται για το άρθρο μου:« Τοποθετήσεις που κολακεύουν τον οπαδισμό και δίνουν άλλοθι στον χουλιγκανισμό, χωρίς βέβαια να λένε κουβέντα για τα πραγματικά αίτια του προβλήματος.»
Προφανώς δεν το διάβασαν. Για να μην παραθέσω όλο το άρθρο μου τους παραπέμπω σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί που προκάλεσαν τις ζημιές και απείλησαν ανθρώπινες ζωές; Ποιοι ήταν αυτοί που θέλουν να καταστρέψουν μια ιστορική ομάδα; Γιατί δεν τους αποκαλύπτουν; Κάμερες έχουν, ρουφιάνους έχουν. Ποιοι ήταν οι προβοκάτορες; Γιατί η αστυνομία ήταν παντελώς απούσα από το παιγνίδι αυτό που εγκυμονούσε τέτοιους κινδύνους; Ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα αυτά; Αυτά τα παιδιά, δυστυχώς, έπεσαν για μια ακόμα φορά στις παγίδες που τους στήνουν αυτοί που επαγγέλλονται τον δήθεν υγιή αθλητισμό, λένε μεγάλα λόγια και στο παρασκήνιο στήνουν τα παιχνίδια. Αυτοί είναι που υποκινούν τη βία, με πράξεις και παραλείψεις. Και στην παγίδα αυτών πέφτουν και αυτά τα παιδιά.»
Ας κάνουν τον κόπο να διαβάσουν κάτι σωστά. Εκτός και αν ο συντάκτης πιστεύει ότι τα παιδιά – και ο γιος μου- που ήταν στο γήπεδο προκάλεσαν τα επεισόδια.

 

25/5/2018

______________________________________________________________________________________________________


 

 

Η ανακοίνωση της Νήαρ Ηστ:

"Το Δ.Σ της Νήαρ Ηστ καταδικάζει τα επεισόδια που έλαβαν χώρα στις 21/5/2018 κατά την διάρκεια του αγώνα μεταξύ της ΟΚΑΜ και Νήαρ Ηστ τα θεωρούμε απαράδεκτα, άρρωστα και πέρα από κάθε λογική του αθλητικού πνεύματος. Οι οπαδοί που δημιούργησαν και συμμετείχαν σε αυτά τα αίσχη δεν είχαν καμία σχέση με την ομάδα μας, εισήλθαν στο γήπεδο χωρίς κανέναν έλεγχο λόγω απουσίας παρουσίας αστυνομικής δύναμης και εγκαταστάθηκαν δίπλα στους οργανωμένους φιλάθλους μας λόγω πληρότητας των υπόλοιπων θέσεων στο γήπεδο οι δικοί μας φίλαθλοι προσήλθαν στο γήπεδο με μισθωμένο πούλμαν από την διοίκηση της ομάδας μας για τον πλήρη έλεγχο αυτών. Αποδείχθηκε βέβαια ότι οι φίλαθλοί μας δεν είχαν καμία σχέση με τα επεισόδια αφού εξετάστηκαν εξονυχιστικά από στελέχη της ΓΑΔΑ κατά την διάρκεια όλης της νύχτας και δεν αναγνωρίστηκε κανένας απο κανέναν για τυχόν συμμετοχή τους στα επεισοδια άλωστε στο σημειο που έγινε η διακοπή του αγώνα απο τους διατητες δεν μας ευνοούσε καθόλου διότι είχαμε ακόμα 6,5 λεπτά για να διεκδικήσουμε την νίκη καλύπτοντας το -10. Οι οπαδοί αυτοί προφανώς δεν είχαν καμία επαφή με το παιχνίδι αλλά ήθελαν να ικανοποιήσουν τον δικό τους σκοπό για τον οποίον προσήλθαν στο γήπεδο. Δεν γνωρίζουμε κανέναν δεν στηρίζουμε κανέναν και η φιλοσοφία της ομάδας μας δεν συνάδει με αυτούς.

Για το Δ.Σ. Χαμαϊδής Δημήτριος Εκπρόσωπος Τύπου".

 

Επιστροφή σε : ΝΕΑ