Ο Άγιος Γεώργιος ο Φουστανελάς ανακηρύχθηκε προστάτης της Προεδρικής Φρουράς

Ο Άγιος Γεώργιος ο Φουστανελάς ανακηρύχθηκε προστάτης της Προεδρικής Φρουράς

  • Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιου Παυλόπουλου πραγματοποιήθηκε σήμερα ο πρώτος επίσημος εορτασμός του Αγίου Γεωργίου του Φουστανελά, στην Προεδρική Φρουρά.



''Στον άνθρωπο δεν είναι τόσο ουσιαστικό το εξωτερικό, αυτό που φαίνεται, αλλά αυτό που κρύβεται εσωτερικά'' σημείωσε ο Αρχιεπίσκοπος και αναφέρθηκε στα εκκλησάκια και στις μονές επί τουρκοκρατίας, αλλά και στην ενδυμασία της εποχής τονίζοντας πως ''η φουστανέλα είναι ένα σύμβολο του αγώνα και της απόκτησης της ελευθερίας''.


Εξέφρασε, επίσης, τη συγκίνησή του για την σημερινή ημέρα που αφιερώνεται ένα προσκυνητάριο του Αγίου Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις στην Προεδρική Φρουρά δηλώνοντας πως αυτό μας δίνει εσωτερική δύναμη. Συνεχάρη τον αγιογράφο και γλύπτη κ. Γεώργιο Ιερ. Παλαμάρη, όσους συνέλαβαν την ιδέα και όσους συνέβαλλαν στην δημιουργία του και ευχήθηκε ο λαός να συνεχίσει να δείχνει αυτό που θέλει και αυτό για το οποίο αγωνίζεται.


Κατόπιν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο και τόνισε πως η σημερινή ημέρα εκπέμπει πολλά μηνύματα. ''Ο Νεομάρτυς Άγιος Γεώργιος μαρτύρησε ακριβώς επειδή δεν δέχθηκε να αλλάξει το πιστεύω του, δεν δέχθηκε να απαρνηθεί την πίστη του. Τούτο για την Προεδρική Φρουρά έχει τεράστια σημασία, γιατί δείχνει αυτό που πάντοτε η Προεδρική Φρουρά, από τότε που συστάθηκε ως σήμερα, πράττει'', είπε ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος

 

Ο βίος του Αγίου

Ο νεομάρτυρας Γεώργιος γεννήθηκε στο Τσούρχλι (Άγιος Γεώργιος) Γρεβενών το 1808 από Έλληνες χριστιανούς γονείς που ονομαζόταν Κωνσταντίνος και Βασίλω, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Υπήρξε ένα από τα τελευταία θύματα του παιδομαζώματος από την ηλικία των 12 χρονών, όταν παίζοντας στο δρόμο με άλλους συνομήλικούς του, εμφανίστηκαν μπροστά του Τουρκαλβανοί και του ζήτησαν νερό. Ο Γεώργιος τους εξυπηρέτησε και αυτοί ζήτησαν να τον πάρουν μαζί τους στα Γιάννενα. Ο Νεομάρτυρας τους ακολούθησε και στη συνέχεια προσελήφθηκε ως ιπποκόμος από έναν Τούρκο αξιωματικό, που τον έλεγαν Αμπντουλάχ. Έζησε έτσι για αρκετά χρόνια με τους Τούρκους, αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να διατηρήσει άσβεστη μέσα του τη χριστιανική πίστη, για την οποία και μαρτύρησε, παρά το γεγονός ότι το τουρκογιαννιώτικο περιβάλλον τον θεωρούσε Τούρκο, και τον αποκαλούσε με το όνομα «Γκιαούρ Χασάν».
Ο νεομάρτυρας Γεώργιος, που ήταν σεμνός στους τρόπους του, φορούσε πάντα την πατροπαράδοτη μακριά φουστανέλα του χωριού του και κεντητό γιλέκο, με το οποίο μάλιστα απεικονίζεται και σ’ όλες τις εικόνες του.
Η νέα φάση της ζωής του αρχίζει τον Οκτώβριο του 1836, όταν αποφασίζει να αρραβωνιαστεί και στη συνέχεια να παντρευτεί την ημέρα της εορτής του Αγίου Δημητρίου μια Χριστιανή Γιαννιώτισσα, την Ελένη. Οι Τούρκοι τον κατηγόρησαν γιατί νυμφεύτηκε χριστιανή και τον πήγαν στο δικαστήριο. Εμφανίστηκε όμως ο Αμπντουλάχ και διαβεβαίωσε ότι ο δικαζόμενος είναι Έλληνας χριστιανός και το όνομά του είναι Γεώργιος. Έτσι αφέθηκε ελεύθερος. Στη συνέχεια αποκτά με τη γυναίκα του τον Δεκέμβριο του 1837 ένα γιο, που τον βαπτίζει, τηρώντας τη χριστιανική παράδοση την 7η Ιανουαρίου 1838 και του χαρίζει το όνομα Ιωάννης. Ο Χότζας τον κατηγόρησε γιατί ενώ ήταν Τούρκος, έδωσε στο παιδί του όνομα ελληνικό και το βάφτισε χριστιανικά, άρα είναι «Εξωμότης και υβριστής του προφήτη». Ο Αμπντουλάχ, τη δεύτερη αυτή φορά, δε βρέθηκε να μαρτυρήσει υπέρ του την αλήθεια. Όλα αυτά, όπως ήταν φυσικό προκάλεσαν τη δίωξή του και στη συνέχεια το μαρτυρικό του θάνατο, καθώς παρά τα βασανιστήρια των Τούρκων, για να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, ο ίδιος με θάρρος ομολογούσε ότι «ουδέποτε υπήρξε Τούρκος, αλλ’ αείποτε Χριστιανός», ακόμη και όταν έφθασε η ώρα του απαγχονισμού του, την οποία αντιμετώπισε νηφαλιότητα και γενναιότητα.
Χαρακτηριστικά είναι και τα τελευταία του λόγια όταν οι Τούρκοι βασανιστές του τον ρώτησαν «τι είσαι σύ;», πριν τραβήξουν την αγχόνη. Τότε ο νεομάρτυρας Γεώργιος που ζήτησε να του λύσουν τα χέρια, έκανε το σταυρό του και απάντησε: «Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θα αποθάνω, προσκυνώ τον Χριστόν μου και την Δέσποινά μου Θεοτόκον» και απευθυνόμενος στους Χριστιανούς που βρίσκονταν εκεί τους είπε: «Συγχωρέσατέ μοι, αδελφοί και ο Θεός συγχωρέσει σας».
Το σώμα του Αγίου παρέμεινε κρεμασμένο στην αγχόνη για τρεις ημέρες, χωρίς όμως να αλλοιωθεί, με αποτέλεσμα οι ίδιοι οι Τούρκοι στη συνέχεια να παραδεχθούν την αγιότητά του και έδωσαν την άδεια να ενταφιαστεί με τις μεγαλύτερες τιμές.

Επιστροφή σε : ΝΕΑ