Λάικα ...ο πρώτος σκύλος που εκτοξεύτηκε στο διάστημα

Λάικα ...ο πρώτος σκύλος που εκτοξεύτηκε στο διάστημα

  • Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015

Τον Νοέμβριο 1957, μια σκυλίτσα, η Λάικα, έγινε το πρώτο γήινο πλάσμα που στάλθηκε στο Διάστημα μέσα σε μια (σοβιετική) διαστημική άκατο ανοίγοντας συμβολικά, με τίμημα τη ζωή της, τον δρόμο των ανθρώπων προς τ΄ αστέρια.

Σε ένα προάστιο της Μόσχας εντόπισαν την αδέσποτη Λάικα, ένα ημίαιμο θυληκό χάσκι, περίπου τριών ετών. Διάλεξαν αδέσποτο, καθώς το σκυλί, θα έπρεπε να έχει συνηθίσει στο κρύο και την πείνα και να μπορεί να ανταπεξέλθει ευκολότερα, σε τυχόν δυσμενείς καταστάσεις κατά την πτήση. 

Προκειμένου να εξομοιώσουν τις συνθήκες της διαστημικής αποστολής, οι Σοβιετικοί, ανάγκασαν το σκυλί, να ζει μέσα σε περιορισμένους χώρους, για διάστημα 20 ημερών. Αυτό βέβαια, είχε παρενέργειες, καθώς το παρατηρήθηκε πως η Λάϊκα, δεν μπορούσε να ουρήσει και να αφοδεύσει κανονικά, ενώ είχε πολύ άγχος. Στην συνέχεια, την τοποθέτησαν σε ειδικά φυγοκεντρικά μηχανήματα, έτσι ώστε να συνηθίσει τις μεγάλες επιταχύνσεις, ενώ την τοποθέτησαν και μέσα σε ειδικές μηχανές εξομοίωσης της εκτόξευσης, έτσι ώστε να συνηθίσει τους θορύβους. Βέβαια, κατά την διάρκεια της βιαστικής εκπαίδευσης, οι επιστήμονες, παρατήρησαν πως τα χρονικά περιθώρια δεν ήταν αρκετά, έτσι ώστε το σκυλί να μάθει να αντιδράει φυσιολογικά μέσα στον θάλαμο του διαστημικού σκάφους. Τέλος, εκπαιδεύτηκε να τρώει ειδικές τροφές (Τζέλ), πλούσιες σε πρωτεΐνες, οι οποίες θα ήταν η βασική της τροφή στο διάστημα. Οι επιστήμονες όμως, γνώριζαν, πως παρά την βιαστική εκπαίδευση, το σκυλί, δεν είχε πολλές πιθανότητες να ζήσει, σε αυτήν την διαστημική αποστολή. Μάλιστα, σύμφωνα με έναν Σοβιετικό επιστήμονα της εποχής, τον Βλαντιμίρ Γιαζντόβσκυ (Dr Vladimir Yazdovsky), ο οποίος λίγο πριν την εκτόξευση πήρε την Λάικα στο σπίτι του, για να παίξει με τα παιδιά του: ''ήξερα, πως το σκυλί, δεν είχε πολλές πιθανότητες να επιβιώσει, και ήθελα να κάνω κάτι για να περάσει καλά''.

 Την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 1957, στις 22.28, η Κουντριάφκα-Λάικα, φορτωμένη με αισθητήρες που μετέδιδαν στη Γη τον καρδιακό ρυθμό της, την αρτηριακή της πίεση και την αναπνευστική συχνότητά της, τοποθετήθηκε μπροστά σε μια κάμερα και αναχώρησε από τη Γη για ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό. Σύμφωνα με τις (τότε) επίσημες ανακοινώσεις, η Λάικα έφερε αισίως εις πέρας την αποστολή της, που είχε διαρκέσει επτά ώς δέκα ημέρες, σε ύψος 1.600 χλμ. από την επιφάνεια της Γης.

Χρειάστηκε να περιμένουμε 45 χρόνια για να μάθουμε, διά στόματος ενός εκ των υπευθύνων της αποστολής, του Ντιμίτρι Μαλασένκοφ, ότι η Λάικα είχε πεθάνει μερικές ώρες μετά την εκτόξευση του πυραύλου. Τρελαμένη από το βουητό και τις δονήσεις, και με την καρδιά της να χτυάει 3 φορές πιο γρήγορα από το κανονικό, η Λάικα ηρέμησε μόλις ο δορυφόρος μπήκε σε τροχιά και επικράτησε σιωπή, αλλά λίγο μετά προέκυψαν ανυπέρβλητα τεχνικά προβλήματα.

Η θερμομόνωση του δορυφόρου είχε εν μέρει καταστραφεί όταν ο δορυφόρος αποσπάστηκε από τον πύραυλο. Μέσα σε τέσσερις ώρες, η θερμοκρασία μέσα στον δορυφόρο έφτασε τους 41 βαθμούς Κελσίου, αντί των 15 που προβλέπονταν, και συνέχισε να ανεβαίνει. Πέντε ώρες μετά την εκτόξευση, η Λάικα δεν έδινε πια κανένα σημείο ζωής. Ο ουράνιος τάφος της εξακολούθησε να γυρίζει γύρω από τη Γη ώς τις 14 Αυγούστου 1958, οπότε εξαερώθηκε μπαίνοντας στην ατμόσφαιρα. 

Η Λάικα έγινε γραμματόσημο, μάρκα τσιγάρων, άγαλμα επειδή ήταν το πρώτο σκυλί που πέταξε στο διάστημα ...τη ρώτησε ομως κανείς; 

 

 

Επιστροφή σε : ΝΕΑ