Το κτίριο που αγαπήσαμε και δεν υπάρχει πιά!

Το κτίριο που αγαπήσαμε και δεν υπάρχει πιά!

  • Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Περνώντας σήμερα από τη γωνία Κοιμ. Θεοτόκου και Χρυσ. Σμύρνης νομίζω ότι θα το δω ...κι ας ξέρω ότι έχει γκρεμιστεί εδώ και 8 χρόνια!

 

Απόσπασμα από το βιβλίο ''ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ'':

''...Πριν τον πόλεμο, το χρησιμοποιούσε ο ελληνικός στρατός για αποθήκες. Για τον ίδιο λόγο το επιτάσσουν οι γερμανοί το 1940. Κράνη, όπλα και άλλα πολεμικά υλικά στοιβάζονται στην καρδιά της Καισαριανής.
Στη διάρκεια του Εμφυλίου γίνεται νοσοκομείο από τον Δημοκρατικό Στρατό για την περίθαλψη των τραυματιών.

Στη συνέχεια αρχίζει η πολιτιστική περίοδος του κτιρίου και ο κινηματογράφο ΕΚΛΑΙΡ γνωρίζει μεγάλες δόξες.

1960 ...5 δραχμές το εισιτήριο, 2 προβολές τη μέρα και όλη η φτωχολογιά της Καισαριανής εκεί.
Σάμαλι, μπυράλ, κωκ ...κοσμοσυρροή γινόταν όταν προβάλλονταν τουρκικές ταινίες.

 

Ύστερα από χρόνια αλλάζει και μετονομάζεται σε ΝΑΝΑ (το όνομα της πανέμορφης κόρης του ιδιοκτήτη, που η φωτογραφία της υπήρχε στο φουαγιέ μαζί με τις φωτογραφίες των ηθοποιών).

 

Στην ταρατσα του ΕΚΛΑΙΡ στεγαζόταν και το 4ο Δημοτικό Σχολείο.

1973

 

1971 - '72


Διάλειμμα στην ταρατσούλα με τις χαλασμένες βρύσες, κουλούρια και ζαχαρωτά ευζωνάκια από το κυλικείο της κυρα - Σμαραγδής.
Τρεχαλητό πάνω κάτω στις σκάλες, με τους δασκάλους να φωνάζουν:
''Όχι μπροστά στο στηθαίο! μην τρέχετε! θα χτυπήσετε!''

αρχές της δεκαετίας του '50

Την ώρα του μαθήματος ακούγονταν οι καλπασμοί των αλόγων από τα γουέστερν που παίζονταν στον κάτω όροφο που υπήρχε το σινεμά!

 

Τη δεκαετία του '70 το 4ο Δημοτικό σταματάει τη λειτουργία του, το ίδιο και το σινεμά.

Το 1976 ιδρύεται το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Καισαριανής

Το συνεργείο εξωτερικών μεταδόσεων της ΕΡΤ στην είσοδο (1981)

 

Τα χορευτικά της κ. Έρης έχουν αφήσει ιστορία σε όλη την Ελλάδα. Τότε έδινε πάνω από 300 παραστάσεις το χρόνο!

(φωτο: Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση στη σκηνή του ΝΑΝΑ)

 

Η αίθουσα του κινηματογράφου χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, συνελεύσεις.

 Από το 1979 - '80 στεγάζεται εκεί το ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ. Εκατοντάδες άνθρωποι παρακολούθησαν τις αξιόλογες παραστάσεις του.

 

Στους ορόφους του, ολοένα και περισσότερες ασχολίες. Μπαλέτο, σκάκι, ζωγραφική, μουσική αλλά και η Δημοτική Βιβλιοθήκη με τον κ. Νίκο, τον ευγενέστατο βιβλιοθηκάριο, πάντα πρόθυμο να σε εξυπηρετήσει.

Πανταχού παρών και ο κ. Δημοσθένης, η ψυχή του Πνευματικού Κέντρου και αυστηρός πολέμιος του καπνίσματος. Αν κανείς τολμούσε να ανάψει τσιγάρο, ο κ. Δημοσθένης μύριζε τον καπνό από το ισόγειο!

 

Όμως οι καλές εποχές έχουν πια περάσει και οι ειδικοί εκτιμούν ότι είναι ακατάλληλο για χρήση. Το κτίριο αφήνεται στη φθορά και την εγκατάλειψη.

Έτσι, ένα πρωϊνό του 2007, γκρεμίστηκαν τόσες αναμνήσεις και ιστορία!...''

 

Οι όμορφες αναμνήσεις που έχουμε όλοι μας από το κτίριο, το κρατούν ζωντανό στη μνήμη μας... 

 

 

Επιστροφή σε : ΝΕΑ